ประเทศไทยได้รับพลังงานแสงอาทิตย์ตลอดทั้งปี ตามการศึกษาพลังงานแสงอาทิตย์ของกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) และมหาวิทยาลัยศิลปากรในปี 1999 พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศได้รับพลังงานแสงอาทิตย์สูงสุดในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม โดยมีขนาด 20-29 MJ/m2/วัน ภาคเหนือของประเทศและบางส่วนของภาคกลางมีค่าความเข้มพลังงานแสงมากที่สุด โดยตลอดทั้งปีมีค่าเฉลี่ย 20 MJ/m2/วัน พื้นที่เหล่านี้คิดเป็น 14% ของพื้นที่ทั้งประเทศ นอกจากนี้ พื้นที่อีกประมาณครึ่งหนึ่งมีค่าความเข้มอยู่ที่ 18-19 MJ/m2/วัน และค่าเฉลี่ยทั้งหมดของประเทศไทยอยู่ที่ประมาณ 18 MJ/m2/วัน ดังนั้นศักยภาพของการนำพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้ในประเทศไทยจึงมีความเหมาะสม

สำหรับ PV ที่ใช้ในการผลิตไฟฟ้านั้น ในปัจจุบันมีกำลังการผลิตอยู่ที่ประมาณ 5.5 MW โดยส่วนมากกว่า 95% ถูกใช้ในชนบทและไม่ได้มีการเชื่อมต่อเข้ากับระบบของการไฟฟ้า (Off-Grid) เช่น สถานีเก็บพลังงานไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ และ PV สำหรับเครื่องปั๊มน้ำเพื่อจัดหาน้ำให้แก่ชุมชน นอกจากนี้ยังมีอีกหลายโครงการ ซึ่งเป็นโครงการที่นำเอาหลาย ๆ เทคโนโลยีการผลิคไฟฟ้ามาประกอบรวมกัน (Integrated system ) อันได้แก่ PV กังหันลม และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล โดยได้ นำมาใช้ในอุทยานแห่งชาติ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าต่าง ๆ สำหรับการติดตั้ง PV บนหลังคาและรับไฟฟ้าจากการไฟฟ้ามาใช้ด้วยนั้นจัดอยู่ในประเภท PV ที่ต่ออยู่กับระบบไฟฟ้า (On-Grid)

ในปัจจุบัน มีกว่า 10 บริษัทในประเทศไทยได้หันมาสนใจและมีกิจกรรมทางธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ PV ซึ่งได้แก่ ธุรกิจการผลิตแผงเซลล์สุริยะ การออกแบบระบบ การติดตั้ง ตัวแทนขายอุปกรณ์นำเข้า เป็นต้น หนึ่งในบริษัทเหล่านี้ ได้แก่ บริษัท ไทยโฟโตโวลตาอิก จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทแรกที่ได้ก่อตั้งโรงงานผลิตแผงเซลล์สุริยะโดยใช้เทคโนโลยีแบบฟิล์มบาง และมีแผนที่จะเริ่มผลิตเชิงพาณิชย์ในปี 2003 โดยมีเป้าหมายที่จะผลิตแผงเซลล์ ในปริมาณกำลังผลิตรวม 20 MW/ปี

ในระหว่างปี 2002-2006 ได้มีเป้าหมายที่จะทำการติดตั้งระบบ PV ในปริมาณ 20 MW ในปริมาณนี้ 8 MW จะเป็นปริมาณกำลังผลิตของระบบในชนบทสำหรับการปั๊มน้ำ ระบบไฟฟ้าสำหรับโรงเรียนและสาธารณสุขในชนบท และสำหรับไฟฟ้าจราจร 3 MW จะติดตั้งในโรงงาน ตึกอาคาร บ้านเรือน และที่ทำการของรัฐ เพื่อใช้ภายในและส่งไฟฟ้าส่วนเกินขายให้กับระบบไฟฟ้า และที่เหลืออีก 9 MW จะติดตั้งเพื่อสนับสนุนระบบของการไฟฟ้า